|
دوباره شنبه شدو من به در نگاه میکنم دوباره روز بعدهم کمی گناه میکنم دلم گرفته می شود دوشنبه ها بدون تو گلایه از ستاره و طلوع ماه میکنم دوازده ستاره را سه شنبه میشمارم و به انتظار یک نگاه نظر به راه میکنم چهار شنبه می شود و قول میدهی که زود شبانه های تیره را شبی پگاه میکنم چه بعض ها که در گلو نشست و جابجانشد نیامدی و درد و دل به قلب ماه میکنم و جمعه ها به خاطر شکستن طلسم تو کنار شمعدانیم به در نگاه میکنم غروب شد نیامدی و مثل جمعه های قبل به جای بغض در گلو دوباره آه میکنم
تو همون حس غریبی که همیشه با منی تو بهونه ی هر عاشق واسه زنده بودنی
تو امید انتظاری تو دلهای ناامید مثل دیدن ستاره توشب های نا پدید چه غریبونه گذشتن جمعه های سوت وکور هنوزم ما نرسیدیم ای تجلی ظهور با توام با تو که گفتی تکیه گاه عاشق هایی می دونم یک دنیای نوری، ساده ایی بی انتهایی مثل لالایی بارون تو کویر بی صدایی تو همون عشقی می دونم،ناجی فاصله هایی تو همون حس غریبی که همیشه با منی تو بهونه تلاش واسعه زنده بودنی تو امید انتظاری تو دلهای ناامید مثل دیدن ستاره توشب های نا پدید عمری دلم گرفته گله دارم از جدایی غایب همیشه حاضر تو کجایی تو کجایی... بیا بن الحسن دورت بگردم بیا تا دست خالی بر نگردم
ماه منیرم برات بمیرم قلبمو دادم به تو و پس نمیگیرم گل نرگس گل نرگس گل نرگس ای گل نرگس ای گل نرگس بیا ای گل نرگس بیا یا بن الحسن دردم دوا کن منو با دیدنت حاجت روا کن گرفتارم من ،خطا دارم من ،از همه بهتر می دونی دوست دارم من پاييزكه مي رسدبهترمي تواني گذرثانيه عمرت راببيني كه افتادن اين
برگ های زردوچرخيدنشان درهواوولوشدنشان روي سنگفرش سرد خيابان يعني ثانيه هاي عمرت دارددرمدار هستي چرخ می خورد وروی تقويم زندگی ات جاخوش می کند اينها همان عبرت هايي است كه اهل يقين دركره خاكي مي بينند بايديادت باشدكه اين ثانيه هاي خدادادي رادركدام قرارخرج كردي وچگونه خودت را دردايره روزگار چرخاندی و رقصاندی و.......اه که چقدر زوددير مي شود روي صفحه هاي كاغذی تقويم روزمرگی مان فردابه يك جشن عروسي
ماندگاردرتاريخ نامگذاری شده است جشنی که قرنها ازان می گذرداما هنوزکسی پرده ازرازورمزان شب شيدايي برنداشته است حيفمان امد درروزگاری که ازدواج بيشترشبيه يك معامله غيرپاياپای شده باواژگانی ا ازجنس احساس نبض وجود خاکی مان رانذران روزتقويمي شده نكنيم اين تحفه اي براي بانوست.....تاياركه راخواهدوميلش به كه باشد.... همه مي پرسند:چيست در زمزمه ي مبهم اب؟
چيست درهمهمه ي دلكش برگ؟ چيست در بازي ان ابر سپيد؟ روي اين ابي ارام بلند؟ كه ترا مي برد اينگونه به ژرفای خيال چيست در خلوت خاموش كبوترها؟ چيست دركوشش بي حاصل موج؟ چيست درخنده ي جام؟كه تو چندين ساعت مات ومبهوت به ان می نگری؟ نه به ابر.نه به اب.نه به برگ نه به اين ابي ارام بلند نه به اين اتش سوزنده كه لغزيده به جام نه به اين خلوت خاموش كبوترها من به اين جمله نمي انديشم من مناجات درختان را هنگام سحر.رقص گل يخ را باباد. نفس پاک شقايق را درسينه ي كوه.صحبت چلچله هاراباصبح. گردش رنگ وطراوت در گونه ی گل. همه را می شنوم.می بينم.من به اين جمله نمي انديشم به تو مي انديشم اي سراپا همه خوبی. تک وتنها به تو می انديشم.همه وقت.همه جا من به هر حال که باشم به تو می انديشم توبدان تنها اين را تو بدان تو بيا توبمان تنهاتوبمان با من جاي مهتاب به تاريكي شب تو بتاب من فداي تو به جاي همه گلها تو بخند اينك اين من كه به پای تو در افتم باز ريسماني كن ازان موي دراز. تو بگير تو ببند تو بخواه پاسخ چلچله ها را تو بگو قصه ی ابرهوارا تو بخوان توبمان بامن تنها تو بمان دردل ساغرهستی تو بجوش اخرین جرعه این جام تهی راتوبنوش درشگفتم که سلام اغاز هرديداريست
ولي درنماز پايان است شايداين بدين معناست كه پايان نماز اغاز ديداراست. پروردگارا به من ارامش ده
تابپذیرم انچه راکه نمی توانم تغییردهم دلیری ده تاتغییردهم انچه راکه می توانم تغییردهم بینش ده تاتفاوت این دو را بدانم مرا فهم ده تامتوقع نباشم دنیا ومردم ان مطابق میل من رفتارکنند. عشق يعني اشك توبه در قنوت
خواندنش با نام غفارالذنوب عشق يعني چشم ها هم در رکوع شرمگین از نام ستارالعیوب عشق یعنی سرسجودو دل سجود ذکر یارب گفتن از عمق وجود دلم قرار نمي گيردازفغان بي تو
سپندوار زکف داده ام عنان بی تو زتلخکامی دوران نشد دلم فارغ ز جام عيش لبي ترنكرد جان بي تو چون اسمان مه الوده ام زتنگدلی پراست سينه ام از اندوه گران بی تو نسيم صبح نمي اورد تراته شوق سر بهار ندارند بلبلان بي تو لب ازحكايت شب هاي تارمي بندم اگر امان دهدم چشم خونفشان بی تو چوشمع کشته ندارم شراره ای به زبان نمی زندسخنم اتشی به جان بی تو زبی دلی وخموشی چو نقش تصويرم نمي گشايدم از بي خودي زبان بي تو ازان زمان كه فروزان شدم زپرتوعشق چوذره ام به تکاپوی جاودان بی تو عقيق صبر به زير زبان تشنه نهم چو يادم ايد ازان شكرين دهان بي تو گزاره غم دل رامگرکنم چوامين جدازخلق به محراب جمكران بي تو نماز هيچ مامومی بی امام اقامه نمی شود ما چند رکعت نماز را به امام خويش اقتدا كرده ايم؟ صبح بی تو رنگ بعدازظهر يک ادينه دارد
بي تو حتي مهرباني حالتي از كينه دارد بي تو مي گويندتعطيل است كارعشقبازي عشق اما كي خبر از شنبه و ادينه دارد جغد بر ويرانه مي خواند به انكار تو اما خاك اين ويرانه ها بويي از ان گنجينه دارد خواستم از رنجش دوري بگويم يادم امد عشق با ازار خويشاوندي ديرينه دارد در هواي عاشقان پر می کشد با بيقراري ان كبوتر چاهی زخمی که او درسينه دارد ناگهان قفل بزرگ تيرگی را می گشايد انكه در دستش كليد شهر پر ايينه دارد مرحوم قيصر امين پور درتقويم انتظار همه ي فصل هااز عطربهاري مهدي(عج)متبرک است.
خدايا من در كلبه ي فقيرانه ي خود چيزي دارم كه تودرعرش كبريايي خود نداري من چون تو خدايي دارم وتوچون خود نداری امام سجاد(ع)
شب يلداي هجران را به يمن ظهورماه كاملش كوتاه كن كه شب پرستان همچنان چشم برصبح صادقش بسته اندومامومنان طلوع خورشيدجمالش رانزديك مي دانيم. |
|
